คีตโลกา
คีตโลกา
 

คีตโลกา

ละครรีรัน จันทร์ - ศุกร์ เวลา 13.45 น.

บทประพันธ์ : รอมแพง บทโทรทัศน์ : แกมบรรจง

วงศกร ปรมัตถากร,อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล,กฤตฤทธิ์ บุตรพรม,ดราภดา โสตถิพิทักษ์,เจจินตัย อันติมานนท์,ภูทฤทธิ์ พรหมบันดาล,แก้วใส คริสตัล,ธีระธันญ์ ขจรชัยเดชาวัฒน์

เรื่องย่อคีตโลกา

เมื่อคนที่มีความสมบูรณ์พร้อมไปทุกสิ่ง ต้องมาพบกับความผิดหวังแสนสาหัสเป็นครั้งแรก จนคิดจะจบชีวิตลงอย่างคนหนีปัญหา ดังเช่น “อัญมา” คุณหนูแสนสวยที่เพียบพร้อมไปทุกด้านที่คิดสั้นไปชั่ววูบ แต่เมื่อเธอคิดล้มเลิก กลับเกิดอุบัติเหตุที่นำพาเธอไปยังอีกโลกหนึ่ง โลกที่ตรงกันข้ามกับโลกที่เธอเคยอยู่โดยสิ้นเชิง คุณหนูอัญมาแสนไฮโซต้องกลายเป็น “ไอ้อัญ” เด็กติดยาที่อาศัยอยู่ในสลัม แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปกับชีวิตใหม่ที่บิดเบี้ยวบนโลกคู่ขนานใบนี้

อัญมาออดอ้อน คุณ อรรณพ และ คุณ ภรณี ที่จะขอเดินทางตามไปทีหลัง เพื่อไปพักผ่อนต่างประเทศพร้อมหน้าพ่อ แม่ ลูก เพราะต้องการจะอยู่เพื่อไปร่วมงานหมั้นของสุคนธรสเพื่อนสาวเกือบสนิท ซึ่งเธอจะต้องเด่นพอๆ หรือเด่นกว่าเจ้าของงาน ซึ่งเธอก็ทำได้ไม่ยากนัก เพราะความสวย ความเด่นดังเธอมีทั้งเชื้อสายผู้ดีเก่าและยังมีบิดาที่ร่ำรวยล้นฟ้า

ร้อยตำรวจเอก ภควัต ไม่บอกรายละเอียดสำคัญแก่ ร้อยตำรวจโท พลภัทร ลูกน้องคู่หูถึงกรณีที่ถูกย้ายไปอยู่ในพื้นที่เขตชุมชนที่ปราบปรามยาเสพติดได้ยากมากทั้งที่มีการปราบปรามกันอย่างหนัก ด้วยมีขาใหญ่ที่แตะต้องไม่ได้อยู่ในพื้นที่นั้น พลภัทรรู้ดีว่าภควัตเป็นนายตำรวจที่เถรตรง แม้ว่าจะมีผู้หนุนหลังที่ดีและยิ่งใหญ่ แต่หากทะเล่อทะล่าไปเหยียบตาปลาเจ้าที่รายใหญ่ก็อาจจะเป็นอันตรายได้

ไม่มีใครรู้ว่าพ่อแม่ของภควัตเป็นใคร รู้แต่เพียงว่าภควัตอาศัยอยู่กับลุงที่เป็นรัฐมนตรีและคุณหญิงป้าที่เป็นป้าแท้ๆ สิ่งที่พลภัทรเป็นห่วงภควัตอีกเรื่องก็คือพื้นที่ที่ภควัตถูกย้ายไปประจำมี ผู้พันกฤษณ์ ผู้ได้ชื่อว่าแย่งคนรักของภควัตอยู่ที่นั่นด้วย

อัญมาเปิดตู้เซฟใหญ่ของคุณภรณีเพื่อหาเครื่องประดับเพชรที่จะใส่ให้เข้าชุดหรูที่จะใส่ไปงานหมั้นของ ผู้พัน กฤษณ์ และสุคนธรส  ทำให้อัญมาได้รู้ความจริงที่ทำให้แทบลืมหายใจ คุณภรณีลืมปิดชั้นล่างสุดของตู้เซฟที่ใช้เก็บเอกสารสำคัญ หนึ่งในนั้นเป็นเอกสารใบเกิดและชื่อจริงที่เป็นชื่อของเธอ แต่นามสกุลไม่ใช่ เอกสารรายงานการสืบหากำเนิดของเด็กหญิงอัญมานอกจากนี้ยังมีเอกสารรับเลี้ยงที่เป็นชื่อของคุณอรรณพ และคุณภรณี คุณพ่อคุณแม่ของเธอ เอกสารทั้งหมดทำให้อัญมาได้รับรู้ว่าเธอเป็นเด็กทารกที่ถูกนำมาทิ้งไว้หน้าคฤหาสน์แห่งนี้เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน

ท่ามกลางความอดสูและโศกเศร้าบุคคลเดียวที่อัญมานึกถึงคือ จิรายุ เขาอาจจะมีทางออกที่ดีให้เธอ ความรักที่เขามีต่อเธอทำให้เธอมั่นใจในตัวเขา ทั้งที่รู้ว่าคุณ อรรณพ ไม่ค่อยชอบจิรายุโดยที่เธอไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด อัญมาแน่ใจว่าจิรายุจะรับได้กับทุกอย่างที่เธอเป็น...และเคยเป็น ดังนั้นเธอจึงมุ่งตรงไปหาเขาที่บริษัท แต่สิ่งที่อัญมาได้เจอะเจอโดยไม่คาดคิดกลับสร้างความเจ็บปวดให้อัญมาอย่างสุดที่จะทน จิรายุกับอนุรุทเลขานุการหนุ่มคนสนิทที่ไม่รู้ตัวว่าอัญมาอยู่ในห้องน้ำในห้องทำงานของจิรายุ  ทุกสิ่งที่ประเดประดังเข้ามาทำให้อัญมาแทบสติแตก

อัญมาเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองช่างเป็นคนที่โง่ แต่หยิ่งผยองอวดดีเสียเหลือเกิน สุคนธรสจะต้องรู้เรื่องนี้แน่ในเมื่อผู้พันกฤษณ์เป็นญาติห่างๆ กับจิรายุ สุคนธรสถึงได้มีคำพูดและน้ำเสียงแปลกๆ เมื่อเอ่ยถึงจิรายุ ด้วยอารมณ์ชั่ววูบอัญมาเหนี่ยวตัวขึ้นไปบนราวสะพาน แต่เสี้ยวนาทีต่อมาก็รู้สึกว่าความคิดฆ่าตัวตายช่างไม่สมกับความเป็นเธอเอาเสียเลย

ภควัตพุ่งเข้าหาอัญมาพร้อมส่งเสียงห้าม ด้วยความตกใจทำให้อัญมาเสียหลักลอยละลิ่วลงสู่ผืนน้ำ ภควัตกระโดดตามลงไปควานหาร่างอัญมาจนพบแล้วรีบพาตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ

“อ้าว!นึกว่าใคร นังนี่นี่เอง ไอ้อัญ” เสียงที่กล่าววาจาบาดหูของจ่าสิบตำรวจเดชเดชาทำให้อัญมาถึงกับนิ่วหน้า ทั้งข้อมูลที่จ่าเดชรายงานภควัตว่าเธออยู่ในข่ายต้องสงสัยที่ตำรวจจับตาดูว่าเธอจะเป็นเด็กวิ่งยอดให้พ่อค้ายารายใหญ่ในชุมชน ภควัตนึกสังเวชใจเพราะรู้ดีว่าผู้หญิงสาวๆ ที่มีฐานะยากจนหากติดยาก็คงไม่พ้นขายเรือนร่าง

อัญมาตกใจสุดขีดกับเรือนร่างของตัวเอง ใบหน้านั้นดูอย่างไรก็เป็นใบหน้าของเธอ แต่กลับโทรมจนเธอแทบจะทนดูตัวเองไม่ได้ รูปร่างที่เคยสมส่วนงดงามกลายเป็นผอมเกร็งเหมือนคนขี้โรค มือเรียวสวยกลับกลายเป็นกระดำกระด่าง บางนิ้วคล้ายถูกไฟเผาเป็นรอยด้านจนดูไม่ได้ อัญมากรีดร้องเมื่อรับรู้ว่าเธอเปลี่ยนไปชนิดที่ชาตินี้คงไม่มีวันรับตัวเองได้

จ่าเดชปากจัดและหยาบคาย แต่ก็ดูเหมือนว่าจะรู้จัก ‘อัญมา’ เป็นอย่างดีจนไร้ความเกรงใจ เท่าที่จำได้แม้แต่หน้าของจ่าตำรวจผู้นี้เธอไม่เคยเห็นมาก่อน แต่กลับใช้วาจาหยาบคายกับเธอจนอัญมาทนไม่ได้โต้ตอบกลับไป น้ำเสียงที่ดูทรงอำนาจอย่างประหลาด ทำให้จ่าเดชมอง ”ไอ้อัญ” อย่างแปลกใจ อะไรบางอย่างในท่าทีและวาจาของไอ้อัญดูจะผิดไปจากที่เคยเห็นและเคยพูดคุยด้วย

อัญมาปฏิเสธหัวชนฝาว่าบ้านที่อยู่ในซอยเล็กๆ ตรงหน้าไม่ใช่บ้านของเธอ บ้านเธอเป็นคฤหาสน์อยู่ในซอยสุขุมวิท26 และนางอุบลและจริยาสองหญิงต่างวัยที่ยืนมองอยู่เธอก็ไม่รู้จัก แต่จ่าเดชก็ยืนยันว่าอัญมาอยู่บ้านหลังนี้มาตั้งแต่เกิด ทุกคนในซอยก็รู้จัก ”ไอ้อัญ” ดี  อัญมาหัวเสียถึงกับตวาดนางอุบลหญิงกลางคนที่แสดงตัวว่าเป็นแม่ของเธอ มือกร้านดำที่ยื่นมาจับตัวเธอทำให้อัญมาขยะแขยงจนต้องรีบปัดมือนั้นให้พ้นตัว ท่าทีชูคอเข่นเขี้ยวพูดนั้นทำให้นางอุบลชะงักเพราะไม่ว่าจะไปสร้างเรื่องมาแค่ไหน ”ไอ้อัญ” ก็ไม่เคยตวาดมารดา จริยามองเพื่อนสนิทด้วยความสงสัยในท่าทีที่ผิดแปลก

กลิ่นเหล้าคละคลุ้งที่มาจากร่างของ สัญชัยทำให้อัญมาเบ้หน้า คนนี้หรือ คือ สามีของป้าอุบล “พ่อ”ของอัญมาคนนี้ ถ้อยคำและกิริยาของอุบลและสัญชัยที่มีต่อกันทำให้อัญมารับรู้ว่าอุบลมีอำนาจพอสมควรในบ้านโกโรโกโสแห่งนี้ แต่คำด่าที่ระคายหูก็ชวนให้หงุดหงิดไม่น้อย

อุบลยกอัลบั้มรูปตั้งใหญ่มาให้อัญมาดู อัญมาเปิดดูทีละเล่มแล้วก็แทบจะลืมหายใจ รูปนั้นมีตั้งแต่แรกเกิดจนเป็นเด็กโตซึ่งอัญมาจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไม่ใช่เธอ อัญมาพูดไม่ออกได้แต่มองรอบตัวอย่างงงงัน ขยะแขยงกับสิ่งแวดล้อมที่ไม่คาดคิดว่าชาตินี้จะได้พบเจอ

ความรู้สึกอยากบางสิ่งบางอย่างที่อัญมาไม่รู้ว่าคืออะไรเริ่มก่อตัวขึ้น จริยามองกิริยาและดวงตาที่เริ่มแดงระเรื่อของเพื่อนก็ตระหนักถึงสิ่งที่อัญมาหิวโหย จึงลากอัญมาเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะเปิดฝักบัวรดศีรษะพร้อมกดบ่าไว้ไม่ให้ดิ้น แต่ด้วยความตกใจและความอยากที่พุ่งขึ้นมาทำให้อัญมาผลักจริยาแทบกระเด็นก่อนวิ่งออกจากห้องน้ำอย่างขวัญเสีย จริยาน้ำตาคลอด้วยความสงสารเพื่อน เป็นความผิดของเธอเองที่ชักชวนให้อัญมารู้จักกับกลุ่มคนที่ไม่ควรรู้จัก

จริยาไม่กล้าทิ้งอัญมาให้อยู่ตามลำพังกับสัญชัย ทำให้สัญชัยที่นั่งเหลือบมองร่างของอัญมาด้วยความเสียดายได้แต่กระดกเหล้าเข้าปากดับอารมณ์

เมื่อภควัตพากลับไปบ้านที่สุขุมวิท 26 ตามคำขอ อัญมารีบลงจากรถด้วยความยินดีเมื่อเห็นสาวใช้ในบ้านยืนคุยอยู่กับ รปภ.ประจำบ้าน แต่เมื่ออัญมาเข้าไปทักทายทั้งสาวใช้และ รปภ.ต่างพากันมองร่างทรุดโทรมของอัญมาอย่างงงงันทั้งยืนยันว่าคุณอรรณพและคุณภรณีไม่เคยมีลูกพร้อมพากันขับไล่อัญมาด้วยความไม่ไว้ใจ ภควัตรีบพาอัญมากลับไปยังบ้านที่ชุมชนที่ภควัตปักใจเชื่อว่าเป็นบ้านของอัญมาแน่ๆ เพราะที่นั่นมีแต่คนรู้จักอัญมาไม่เหมือนคฤหาสน์ที่อัญมาอ้างว่าเป็นบ้านของตน อัญมาต้องยอมรับด้วยหัวใจสับสนว่าตัวตนของเธอที่เคยเป็นได้หายไปแล้ว เธอกลายเป็นคนใหม่ที่น่าเวทนาและน่ารังเกียจที่สุด อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่อเนจอนาถที่สุด และยังมีอาการติดยาที่นรกแตกที่สุดอีกด้วย

พี่บัง เป็นอีกคนที่อัญมาสงสัยว่าเป็นใคร เกี่ยวพันกับไอ้อัญอย่างไร ไอ้เก้าถึงข่มขู่ไม่ให้เธอทรยศหรือทำให้พี่บังผิดหวัง ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่มีวันสงบสุขตลอดชีวิต ทั้งยังแนะนำให้อัญมาไปทำงานขายตัวที่ร้าน เจ๊ว่านที่เปิดร้านเสริมสวยบังหน้า เพื่อเอาเงินมาจ่ายค่ายาที่ติดค้างพี่บังอยู่

พันตำรวจโทกฤษณ์คลายใจ เมื่อเห็นท่าทีของภควัต สายตาที่ภควัตมองมายังเขาก็ไม่ได้มีวี่แววของการโกรธขึ้งแต่อย่างใด แม้จะคิดว่าตนไม่ผิดแต่ในใจลึกๆ เขากลับรู้สึกละอายใจอย่างบอกไม่ถูก ครั้งแรกที่ได้พบสุคนธรสเขาก็มีความพึงใจอยู่บ้าง แต่ไม่ถึงกับรัก หากพ่อแม่ผู้มีหน้ามีตาในสังคมของทั้งคู่ที่สนิทสนมกันมาเนิ่นนานกลับสนับสนุนเต็มที่ ทั้งท่าทีของสุคนธรสก็สนใจเขาอย่างเห็นได้ชัดไม่ได้แสดงท่าทีของคนที่มีคนรักอยู่แล้วแต่กลับแสดงความเป็นเจ้าของเขาเต็มที่ และด้วยเพราะเขาและเพื่อนร่วมรุ่นอย่างภควัตแทบจะไม่ได้พบกัน กว่าจะรู้ความจริง ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายก็ก้าวไปไกลพอๆ กับความสัมพันธ์ของเขากับสุคนธรสก็แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

อัญมามั่นใจว่าโลกใบนี้อาจจะมีหลายๆ อย่างเหมือนโลกที่เคยอยู่ เมื่อมาได้เธอก็ต้องกลับไปได้ด้วยวิธีเดียวกัน ก่อนจะเดินขึ้นสะพานไปยังจุดเดิมที่เธอจำได้ เสาไฟต้นเดิมถูกใช้เป็นที่เหนี่ยวตัวกระโดดลงน้ำอย่างไม่ลังเล ครั้งแล้วครั้งเล่าที่สัญชาติญาณการเอาชีวิตรอดทำให้เธอทะลึ่งขึ้นสู่ผิวน้ำแล้วกระโดดลงไปใหม่ จนมีเสียงคนกระโดดตามลงมาและลากเธอขึ้นสู่ผิวน้ำอีกครั้ง

ใบหน้าบึ้งตึงของภควัต และจ่าเดชทำให้อัญมาต้องครุ่นคิดหาวิธีที่จะให้คนทั้งคู่เชื่อเธอให้ได้ อัญมาถามจ่าเดชว่าไอ้อัญที่จ่าเดชรู้จักเรียนจบชั้นไหน ในเมื่อเธอเรียนจบปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจจากเมืองนอก พูดภาษาอังกฤษได้คล่องแถมพูดโชว์ให้ฟังอีกด้วย ภควัตและจ่าเดชถึงกับยืนอึ้งตลึง จ่าเดชงงเป็นไก่ตาแตกยืนยันว่าไอ้อัญเรียนยังไม่จบ ม.3 ด้วยซ้ำเพราะขี้เกียจเรียน

จ่าเดชเริ่มเชื่อว่าอัญมาไม่ใช่ไอ้อัญที่รู้จักจริงๆ ด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปและคำพูดคำจาที่ดูเย่อหยิ่งแต่ไม่หยาบคายเหมือนเคย แล้วยังจะพูดภาษาต่างบ้านต่างเมืองได้คล่องเช่นนี้อีก หรือจะมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นจริงๆ ภควัตที่กำลังครุ่นคิดเอ่ยจริงจังหากมีโลกคู่ขนานจริงมันก็ต้องมีเหตุการณ์ที่แยกให้อัญมาคนนี้แตกต่างจากอัญมาคนโน้น แต่ไม่ว่าจะเป็นอัญมาไหน อัญมาก็คือเจ้าของร่างนี้ ทำให้อัญมานิ่งอึ้งนึกรู้ว่าชาตินี้คงไม่ได้กลับไปยังโลกเดิมแน่นอน

เมื่อไม่มีหนทางอัญมาจึงคิดวางแผนชีวิตของไอ้อัญอย่างละเอียด เธอจะต้องเลิกยาให้ได้ ต้องหางานทำ ต้องเรียนเพิ่มเพื่อเอาวุฒิ หากมีงานก็จะมีเงินที่จะซื้อทุกอย่างที่เธอต้องการมาอัพเกรดชีวิตห่วยๆ ของอัญมาคนนี้ได้

อัญมาถามนางอุบลตรงๆ ว่าสัญชัยเป็นพ่อของเธอจริงหรือไม่ แล้วก็ได้รู้ว่าพ่อจริงๆ ของเธอตายตั้งแต่เธอยังไม่เกิด สัญชัยเป็นพ่อเลี้ยงที่เพิ่งมาอยู่บ้านนี้เมื่อตอนเธออายุ 14 ปี มิน่าสัญชัยถึงได้แอบทำหน้าตากะลิ้มกะเหลี่ยใส่เธอ แล้วนางอุบลจะรู้หรือไม่ว่าพ่อเลี้ยงคิดเคลมลูกเลี้ยง หรือว่ารู้เห็นเป็นใจ แค่เพียงนึกอัญมาก็แทบจะอาเจียนออกมา

นางอุบลรู้สึกสบายใจจนยิ้มออกมาเพราะนานทีปีหนจึงจะได้พูดคุยดีๆ กับลูกสาว แต่คำถามของอัญมาที่ถามว่านางเคยเอาลูกไปทิ้งไว้ที่หน้าบ้านเศรษฐีที่ซอยสุขุมวิท 26 หรือเปล่า ทำให้ใบหน้าที่ยิ้มแย้มนั้นหุบลงทันทีด้วยความตกใจก่อนจะเปิดปากเล่าให้ฟังว่า ตอนที่พ่อเธอตายนางหมดหนทางก็เลยคิดจะเอาลูกสาวคนเดียวไปทิ้งไว้ให้เศรษฐีเลี้ยง เพราะรู้มาว่าผัวเมียคู่นั้นไม่มีลูกแถมใจดี นางไม่อยากให้ลูกต้องมาลำบากด้วยจึงคิดเอาลูกไปทิ้งให้เศรษฐีเลี้ยง แต่สุดท้ายนางก็ทิ้งลูกไม่ลง

ท่าทีและแววตาของนางอุบลเต็มไปด้วยความสำนึกและเสียใจ ทำให้ความเจ็บช้ำที่เคยคิดว่าแม่แท้ๆ ทอดทิ้งเพราะไม่ต้องการเธอลบไป แม่คนนี้แสดงให้เห็นว่าความรักที่มีให้เธอมากมายจริงๆ การที่ทิ้งเธอไว้ในวันนั้นก็เพื่อความสุขสบายของเธอ และเธอก็สบายเสียเหลือเกินจนวันหนึ่งเมื่อรู้ความจริงก็โกรธจนไม่ยอมรับรู้ว่าผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ต้องจมอยู่กับความรู้สึกเช่นไร อัญมากอดมารดาอย่างสนิทใจ ต่อไปนี้เธอจะดีกับแม่คนนี้ให้มากๆ แค่เพียงเสี้ยวนาทีที่แม่จะทิ้งเธอแล้วเกิดเปลี่ยนใจในโลกนี้ คงเป็นเสี้ยวนาทีนี้เองที่แบ่งชีวิตของเธอออกเป็นสอง กลายเป็นโลกคู่ขนานที่หากไม่ได้มาพบเจอด้วยตัวเองก็คงไม่อาจจะเชื่อได้ว่ามีอยู่จริง

ตอนนี้เธอคงไปไหนไม่ได้แล้วเพราะยังมีแม่แท้ๆ ให้ต้องเป็นห่วง แม้จะรังเกียจสิ่งแวดล้อม แต่นี่ก็เป็นชีวิตของอัญมาคนนี้ ถึงไม่อยากจะอยู่แต่ก็ไม่มีที่จะไปอยู่ดี “คนอย่างอัญมาไม่เคยหนีปัญหา” ดังนั้นอัญมาจึงขอให้ภควัตพาเธอไปรักษาอาการติดยาและหางานให้ทำ ภควัตช่วยอัญมาได้จริงๆ ทั้งพาไปรักษาและหางานให้ทำ แต่เป็นงานที่อัญมาต้องคิดหนักเพราะภควัตเสนอให้เธอเป็นสายลับให้ตำรวจ ซึ่งเธอจะต้องเสียสละและเสี่ยงมาก แต่ข้อเสนอสำคัญ คือ ถ้าล้มเครือข่ายของคนที่ชื่อบังได้เธอก็จะเป็นอิสระจากวงการนี้ และจะมีเงินใช้เร็วขึ้นทั้งรายเดือนและโบนัส

นายแพทย์จิรศักดิ์ เพื่อนรักของภควัตพบว่าอัญมาอาจจะเสพยาจนถึงขั้นสมองเลอะเลือนเพราะแทบจะตอบอะไรไม่ได้สักอย่าง บอกแต่ความต้องการของตัวเองด้วยแววตาเด็ดเดี่ยวแรงกล้าผิดไปจากคนไข้รายอื่นที่พบมา ผลจากการตรวจบอกถึงสภาพทรุดโทรมของร่างกายและการขาดสารอาหาร หมอจิรศักดิ์ได้สั่งยาที่ใช้ทดแทนในยามอยากยาเสพติด และยาที่ใช้ในการถอนพิษยาเสพติดพร้อมด้วยยาบำรุง และกำชับให้กินอาหารให้ครบห้าหมู่ ออกกำลังกายเป็นประจำ อัญมารับคำแข็งขัน  หลังจากนั้นภควัตนัดอัญมาให้ไปยังสถานที่ลับแห่งหนึ่งที่ใช้เป็นที่สถานที่ในการเทรนสายสืบในอีกสามวันข้างหน้า

อัญมาได้พบสมุดไดอารี่ของ ”ไอ้อัญ” จึงเปิดออกอ่านทำให้ได้รู้ว่า ผู้หญิงที่เป็นเธอในโลกนี้มีบาดแผลในใจที่ดูจะย้ำลึกขึ้นทุกวัน บางสิ่งก็น่าเห็นใจ บางสิ่งก็ทำให้อัญมาเบ้ปากในความพร่ำเพ้อแสดงความอ่อนแอ ที่สำคัญ ”ไอ้อัญ” ต้องการหลุดพ้นจากคนชื่อ ”บัง” ที่บังคับให้เป็นเด็กวิ่งยอด “ไอ้อัญ” ทั้งดิ้นรนให้พ้นจากเงื้อมือคนพวกนั้นทั้งพยายามที่จะเลิกยา สุดท้ายดูเหมือน ”ไอ้อัญ” จะรู้ซึ้งถึงโทษร้ายของยาเสพติดแสดงความพ่ายแพ้ต่อมันจนตัดสินด้วยความตาย อัญมาตกใจที่ได้รู้ว่า ”ไอ้อัญ” กระโดดน้ำเพื่อฆ่าตัวตายไม่ได้พลาดตกลงไปเหมือนเธอ

อัญมาผลอยหลับไปจนรู้สึกว่ามีคนกำลังลูบขาโลมไล้ สัญชัยยื่นมือมาปิดปากเธอไว้ทั้งขู่ให้อัญมายอมเป็นของเขาไม่เช่นนั้นจะแจ้งความจับอัญมาเรื่องยาเสพติด อัญมาเอาตัวรอดด้วยการแกล้งชักด้วยอาการอยากยา จนทำให้สัญชัยตกใจรีบวิ่งไปตามนางอุบล

เสียงคำรามที่เหมือนฟ้าถล่ม พร้อมรัศมีแห่งความโหด แผ่ออกมาจากร่างของนางอุบล เมื่อได้รู้ความจริงจากลูกสาวว่าสัญชัยจะทำอะไร สัญชัยที่แม้จะตัวใหญ่กว่า แต่กลับหวาดกลัวนางอุบลมากมาย มือที่ควงปังตอเงื้อจนสุดแขน ก่อนปังตอจะบิน สัญชัยก็ลนลานโกยอ้าวอย่างไม่คิดชีวิต และรู้ว่าชาตินี้คงกลับมาเหยียบในตรอกนี้ไม่ได้อีกแล้ว นางอุบลน้ำตาคลอเพราะสงสารลูกสาวจับใจ สัญชัยคงทีเล่นทีจริงกับลูกสาวของนางหลายครั้งแล้ว แต่ “ไอ้อัญ” ก็ไม่เคยปริปากให้แม่ได้รับรู้ มิน่าลูกสาวของนางจึงเปลี่ยนไป และแสดงออกด้วยการหายไปจากบ้านคราวละนานๆ และติดยาเสพติดในที่สุด

เมื่อถึงเวลานัดหมาย จ่าเดชพาอัญมาไปยังห้องเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่มีนายตำรวจหลายนายรออยู่ หลังจากพยายามจดจำทุกอย่าง อัญมาก็ถูกบังคับให้ทบทวนบ่อยๆ ก่อนจะกลับเข้าสู่การเป็นเด็กวิ่งยอดอีกครั้ง รวมถึงบอกให้อัญมาใช้ไหวพริบทั้งหมดที่มีต่อการทำงานในครั้งนี้

อัญมาก้าวเท้าจะข้ามถนนได้เพียงสองก้าว รถคันหนึ่งก็เบรกเสียงดังสนั่น อัญมาผงะล้มด้วยความตกใจ แล้วก็ต้องเบิกตาโตเมื่อเห็นคุณอรรณพและคุณภรณีเปิดประตูรถลงมาช่วยพยุงเธอด้วยความตกใจเช่นกัน คุณภรณีร้องถามเสียงสั่น อัญมาได้แต่ส่ายหน้าราวกับเป็นใบ้ไปชั่วขณะ คุณภรณียื่นเงินใส่มืออัญมาพร้อมกำชับให้ไปหาหมอ หากต้องการความช่วยเหลือให้ติดต่อไปก่อนจะพากันขึ้นรถไปอย่างรีบเร่ง

เมื่อได้สติ คุณอรรณพสั่งให้รถวกกลับไปอีกครั้ง แต่ไม่พบอัญมาอยู่ที่นั่นแล้ว คุณอรรณพคิดถึงท่าทีและแววตาของหญิงสาวคราวลูกชวนสะกิดใจอย่างไรบอกไม่ถูก ทั้งที่มั่นใจว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ทั้งคุณอรรณพและคุณภรณีต่างรู้สึกว่างโหวงในจิตใจเหมือนกับทำบางสิ่งที่สำคัญตกหายไปจากชีวิต

เงาหมอกสีขาวทำให้หัวใจของภควัตเต้นแรง เพราะหวาดหวั่นต่อภาพความฝันร้ายที่เหมือนฉายหนังซ้ำแล้วซ้ำอีกมานับสิบปี กับเหตุการณ์ที่พ่อแม่และพี่สาวของเขาถูกสังหารโหดต่อหน้าเด็กชายวัยเจ็ดขวบที่แอบดูอยู่ด้วยเนื้อตัวสั่นเทา ดีว่ามีคนมาช่วยไว้ทำให้เขารอดมาได้ แต่เมื่อหมอกจางลงภควัตก็ต้องงุนงงต่อภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เขามาอยู่ในห้องคนไข้พิเศษ มีหญิงชายวัยกลางคนคู่หนึ่งนั่งขนาบข้างร่างหนึ่งที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง และเมื่อมองใบหน้าของร่างนั้นภควัตถึงกับอุทานลั่น “อัญมา”

แต่อัญมาที่นอนแน่นิ่งอยู่นี้ มีผิวพรรณขาวผ่องสะอาดสะอ้านเกลี้ยงเกลาราวเนื้อมุกชั้นดี แม้หน้าจะซีดอยู่บ้างแต่ก็งดงามไม่ได้ซูบเซียวอย่างที่เขาเคยเห็น ภควัตลืมตาตื่นอย่างงุนงงฝันที่ค่อนข้างชัดเจนทำให้ภควัตต้องมาเปิดแล็ปท็อปของตัวเอง เมื่อได้เสิร์ชหาในสิ่งที่ต้องการ ก็ต้องตะลึงอีกครั้งเมื่อใบหน้าของหญิงชายกลางคนในฝันบัดนี้มาปรากฏอยู่หน้าจอแล็ปท็อปของเขา “คุณอรรณพและคุณภรณี” หรือหญิงชายคู่นี้จะเป็นพ่อแม่ของอัญมาในโลกคู่ขนานจริงๆ และฝันของเขาจะไม่ได้เป็นเพียงแค่ฝัน

เก้าพาอัญมาเข้าไปในบ้านใหญ่หลังหนึ่ง  “พี่บัง” หรือนายวินิจที่ดูอย่างไรก็อายุคราวพ่อมองอัญมาแล้วบอกกับอธิคมลูกชายคนเดียวว่า ”ไอ้อัญ” เป็นเด็กวิ่งยอดที่เก่งกาจ  อัญมาแทบจะตะลึงค้าง เมื่อนายวินิจบอกกับเธอว่า ชายหนุ่มหน้าตาผิวพรรณดีอย่างอธิคมเพิ่งออกจากคุกหลังจากติดมาถึงแปดปี

อธิคมปฏิเสธที่จะให้ ”ไอ้อัญ” มาเป็นมือขวาของเขาตามที่นายวินิจบอกเพราะไม่ชอบที่ ”ไอ้อัญ” เป็นผู้หญิง แต่นายวินิจแนะนำให้อธิคมทดลองใช้งานดูก่อนแล้วจะเห็นว่า ”ไอ้อัญ” ฉลาดที่สุดในบรรดาลูกน้องทั้งหมด นายวินิจแจ้งแก่ทุกคนว่าอีกสองวันจะจัดงานเลี้ยงขอบคุณเสี่ยใหญ่

อธิคมทดสอบความเก่งของ ”ไอ้อัญ” ด้วยการตามไปคุมการส่งของด้วยตัวเอง นายวินิจกระซิบบอกให้ ”ไอ้อัญ” แสดงฝีมือให้เต็มที่อธิคมจะได้ยอมรับ ”ไอ้อัญ” เป็นมือขวา เมื่อไม่มีทางเลี่ยงอัญมาจึงต้องใช้ไหวพริบแก้ไขสถานการณ์จวนตัวจนเอาตัวรอดจากตำรวจได้ อธิคมยอมรับ “ไอ้อัญ” ฉลาดจริงอย่างที่พ่อเขาบอก แถมวิธีการของ ”ไอ้อัญ” ยังสร้างความรู้สึกบางอย่างให้เขาอย่างน่าขัดเคืองเป็นที่สุด สเปกผู้หญิงของเขาไม่ต่างจากผู้ชายทั่วไปที่ชอบผู้หญิงสวยอวบอิ่ม แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นทำไมเขาต้องมาหวั่นไหวเพราะผู้หญิงผอมซีดมอมแมมหาความเจริญตาไม่ได้คนนี้

อัญมาถูกชายแต่งกายคล้ายพนักงานส่งเอกสารเบียดจนไปชนกับชายแปลกหน้า น้ำเสียงคุ้นหูที่แนะนำตัวเองแบบกวนๆ ว่าชื่อวัตหรือจะเรียก “พี่วัต” ก็ได้ มีอาชีพเป็นพ่อค้าพระเครื่องที่เพิ่งมาเช่าบ้านอยู่ในชุมชน เมื่อเธอเพ่งมองอีกครั้ง ก็ต้องอ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึง ว่าผู้กองมาดสง่าจะสามารถเปลี่ยนตัวเองให้เป็นกุ๊ยได้ถึงเพียงนี้ ถ้าเช่นนั้นชายที่เดินชนเธอเมื่อครู่คงจะเป็นตำรวจที่แฝงมาคุ้มครองเธอกับมารดาแน่นอน

นางอุบลและจริยาต่างพากันวิตกกังวลกับการที่อัญมาคบกับพ่อค้าพระเครื่อง แต่นางอุบลก็วิตกอยู่ไม่ได้นาน เมื่ออัญมาพา “พี่วัต” มาหานางที่บ้าน พร้อมแนะนำตามตรงว่าภควัตเป็นตำรวจที่มาคุ้มกันนางและอัญมา ภควัตสะกิดเตือน อัญมาจึงรับรองว่านางอุบลไม่พูดแน่ หากเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับลูกสาวนางต้องปกป้องด้วยชีวิตอย่างแน่นอน

ชุมชนคึกคักยิ่งขึ้น ผู้คนโดยรอบต่างรับรู้ถึงงานเลี้ยงฉลองของนายวินิจ เจ้าของค่ายมวยใหญ่ที่ได้ชื่อว่าใจนักเลงมีความดุดันจนเป็นที่เกรงขามไปทั่ว ถึงจะรู้ระแคะระคายถึงอาชีพที่ซ่อนเร้น แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย อัญมานั่งอยู่ท่ามกลางลูกน้องทั้งหมดของนายวินิจ เก้าเลียบเคียงถามถึงข่าวการมีแฟนของ ”ไอ้อัญ”ตามคำสั่งของอธิคมที่สั่งคนสืบประวัติความเป็นมาของ ”พี่วัต” เรียบร้อยแล้วแต่ก็ได้รู้เพียงว่า ”พี่วัต” เป็นเพียงพ่อค้าพระเครื่องที่มาจากสิงห์บุรีเท่านั้น

อัญมาต้องเบิกตาโตเมื่อเห็นหน้าผู้ที่ก้าวลงมาจากรถคันหรู “เสี่ยใหญ่” เป็นผู้ทรงอิทธิพล มีเงินทองมากมายมหาศาลและอยู่เบื้องหลังนักการเมืองหลายพรรค เป็นนักธุรกิจที่โด่งดังในเรื่องการทำกุศลนับเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่น่าจะมาเกลือกกลั้วความสกปรกที่สร้างหายนะให้แก่แผ่นดินเช่นนี้ได้ อัญมาหมดคำถามว่าเหตุใดเสี่ยใหญ่ถึงได้สามารถนำตัวอธิคมออกมาจากคุกได้  เรื่องนี้เธอคงจัดการคนเดียวไม่ได้อย่างแน่นอน แม้แต่พวกของผู้การจักรภพก็จัดการไม่ได้เช่นกัน ต้องเป็นผู้ที่ใหญ่กว่านั้นและรวมกลุ่มให้ได้มากกว่านี้ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

การขนยาล๊อตใหญ่เกือบล้มเหลวเมื่อตำรวจกลุ่มใหญ่เข้าตรวจค้น ถึงแม้จะรอดมาได้ แต่ก็ทำให้อธิคมควานหาสายตำรวจที่แฝงอยู่ในค่ายมวยอย่างเคร่งเครียด อัญมาโล่งใจที่รอดพ้นจากผู้ต้องสงสัยเมื่ออธิคมคิดว่าสายตำรวจผู้นั้นต้องการป้ายความผิดให้แก่อัญมาเพื่อตัดกำลังสำคัญของเขาออกไปเสีย แต่นายวินิจไม่คิดดังนั้น ด้วยเหตุนี้อัญมาจึงถูกคนของนายวินิจสะกดรอยติดตามดูทุกฝีก้าว

ภควัตพาอัญมาหลบหลีกการติดตามของลูกน้องนายวินิจเข้าไปในบ้านที่ตั้งอยู่ในรั้วเดียวกับตึกหลังใหญ่ ซึ่งเป็นที่อยู่ของคุณลุงกับคุณหญิงป้าที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่พ่อแม่เขาตายไป ภควัตต้องแปลงโฉมทั้งตนเองและอัญมาก่อนจะพาไปกินข้าวมื้อพิเศษตามที่สัญญากับอัญมาไว้ ระหว่างรอภควัตแต่งตัวอัญมาฆ่าเวลาด้วยการหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานมาเปิดดู แล้วก็ต้องชะงักงันเมื่อเห็นภาพซีรอกซ์ที่มีรูปข่าวจากหนังสือพิมพ์เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว และรูปชายผู้หนึ่งทำให้อัญมาหน้าซีดเผือด ในข่าวกล่าวถึงเด็กชายผู้รอดชีวิตจากการช่วยเหลือของพลเมืองดีที่ผ่านไปพบเหตุการณ์โดยบังเอิญ ทำให้พลเมืองดีผู้นั้นกลับต้องมาเสียชีวิตไปอีกราย และชายในรูปนั้นคือพ่อแท้ๆ ของเธอที่นางอุบลเคยเอารูปให้ดู หากพ่อของเธอไม่ผ่านไปพบ คนที่ตายคงจะเป็นเด็กชายคนนั้น และหากโลกคู่ขนานอีกโลกได้แบ่งแยกตั้งแต่วันที่พ่อเธอจะเข้าไปช่วยเหลือแต่เปลี่ยนใจ จะเกิดอะไรขึ้นกับเด็กชายภควัต บางทีโลกนั้นคงไม่มีภควัตสินะ อัญมาตั้งใจว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับภควัต หากเขารู้คงจะรู้สึกผิดและคิดมาก อย่างไรเสียพ่อเธอก็ไม่มีวันฟื้น ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอ

ภควัตสีหน้าเปลี่ยนเมื่อเห็นสุคนธรสเดินควงแขนสารวัตรกฤษณ์คู่หมั้นหนุ่มเข้ามาในร้านอาหารเดียวกัน สุคนธรสเอ่ยทัก ทำให้ภควัตอึ้งไปชั่วครู่ก่อนจะทำเนียนแนะนำทั้งหมดให้รู้จักกัน ทั้งนี้เพื่อปกปิดเรื่องการทำงานร่วมกันของพวกเขาไว้เป็นความลับ อัญมาเล่นตามน้ำทั้งที่นึกขำท่าที่เดินดูเชิดๆของสุคนธรส

สุคนธรสเหลือบมองไปที่โต๊ะของภควัตบ่อยครั้ง ใจที่เคยสงบถูกกวนให้ขุ่นมัวระคนหมองเศร้า ภควัตไม่น่าจะทำใจได้เร็วขนาดนี้ ภควัตเคยแทบเป็นแทบตายเพราะเธอ แต่ที่เห็นวันนี้คือรอยยิ้มอบอุ่นที่มอบให้ผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้น ก่อนหน้านี้ครอบครัวเธอเคยปรามาสเขาไว้ว่า เขาคงจะมียศแค่เพียงร้อยตำรวจตรีเท่านั้น เพราะเขาไม่กระตือรือร้น ทั้งที่มีคุณลุงเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงใหญ่ แต่เพียงไม่นานผลงานที่เขาทำอย่างบ้าบิ่นกลับทำให้มีการเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็ว จนใกล้จะเป็นพันตำรวจตรีในไม่ช้านี้ หากครอบครัวเธอใจเย็นกว่านี้ลาภยศเงินทองก็คงไม่ไปไหนเสีย

ห้องประชุมขนาดเล็กเต็มไปด้วยนายตำรวจที่ประชุมกันเคร่งเครียดด้วยเรื่องของนายวินิจพ่อค้ายารายใหญ่ที่อาจจะทำลายประเทศได้ด้วยยานรก แต่การที่จะให้รัฐมนตรีมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้คงยาก ยิ่งต้องไปพูดคุยกับเสี่ยใหญ่ยิ่งเสี่ยงกับตำแหน่งรัฐมนตรี จึงไม่มั่นใจว่ารัฐมนตรีอภิกานต์จะให้ความร่วมมือหรือไม่ ผู้การจักรภพขอให้ภควัตลองพูดกับลุงเขยเพื่อเห็นแก่ประเทศชาติ คราวนี้ภควัตยอมตอบรับอย่างง่ายดายเพื่อประเทศชาติ อีกทั้งส่วนลึกในจิตใจที่ไม่ต้องการให้อัญมาต้องเสี่ยงอยู่ในหมู่โจรไปนานกว่านี้

อธิคมจ้องมองภควัตตาแทบไม่กระพริบ ภควัตตวัดแขนโอบอัญมาพร้อมพยักหน้ายิ้มให้อธิคมด้วยมาดกวนบาทาแล้วหอมแก้มเธออย่างรวดเร็ว อัญมาตลึงไปชั่วขณะก่อนนึกได้ว่าต้องแสดงให้สมจริงจึงยิ้มหวานใส่ตา ”พี่วัต” แล้วแอบบิดเนื้อผู้กองเจ้าเล่ห์ไปหนึ่งทีจึงมองไม่เห็นว่าอธิคมตาแทบถลนด้วยความไม่พอใจ ภควัตเห็นสายตาของอธิคมก็รู้ทันทีถึงความพิเศษที่มี เขาจะต้องรีบไปคุยกับลุงเขยเรื่องนายวินิจให้เร็วที่สุด ท่าทีของอธิคมคงจะปล่อยให้อัญมาเดินลอยชายไปได้อีกไม่นาน

อัญมาเซถลาตามแรงฉุดของอธิคมที่เซไปบ้างจากอาการมึนเมา อัญมานึกกลัวจับจิตหรืออธิคมจะรู้แล้วว่าเธอคือสายสืบที่ตำรวจส่งมาแทรกซึมที่นี่ แต่ก็ต้องอ้าปากค้างเมื่ออธิคมสารภาพรักต่อเธอและมีท่าทีจะจูบเธอ  อัญมาสะบัดหลุดวิ่งออกไปอย่างเสียขวัญ

ท่าทีแปลกๆ ของนายวินิจและอธิคมทำให้อัญมาเป็นกังวล สายแจ้งว่าตำรวจจะเข้ามาบุกจับในวันนี้ ลูกน้องทั้งหมดพากันตกใจ อธิคมสั่งให้ทุกคนปิดโทรศัพท์มือถือแล้วรอ อัญมาถึงกับอึ้ง เพราะวางแผนไว้ให้นางอุบลแกล้งไม่สบาย เพื่อจะได้โทรเข้ามาตามเธอให้พาไปหาหมอก่อนเวลาตำรวจบุกเข้ามาตามเวลาที่ภควัตนัดแนะไว้ ขณะที่นายวินิจและอธิคมจ้องมองท่าทีลังเลของอัญมา เสียงโทรศัพท์ของอัญมาก็ดังขึ้น อธิคมรีบคว้าไปเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยินกันทั่ว เสียงจริยาตามให้อัญมารีบไปดูนางอุบลอย่างร้อนรน แต่อธิคมคว้าข้อมืออัญมาไว้พร้อมตวาดเสียงดัง เก้ารีบแย้งว่านางอุบลป่วยจริงเพราะจริยาซึ่งเป็นแฟนเก้าเป็นพยานได้ อัญมาตะลึงเข้าใจทันทีว่าเก้ากับจริยาเป็นสายสืบให้ตำรวจเช่นกัน

นายวินิจรีบโทรศัพท์หาเสี่ยใหญ่แต่ไม่มีใครรับสาย เขารู้ทันทีเสี่ยใหญ่คงทิ้งเขาเสียแล้ว และการที่ตำรวจบุกเข้ามาในครั้งนี้แสดงว่าได้รับข้อมูลทุกอย่างในบ้านเขาอย่างละเอียดจนแน่ใจแล้ว และการบุกเข้าจับครั้งนี้เจ้าหน้าที่ค้นพบยาบ้ากว่าสิบล้านเม็ด แต่นายวินิจและอธิคมหนีไปได้ทำให้อัญมารู้ทันทีว่าตนกำลังตกอยู่ในอันตราย

อธิคมขบกรามแน่นดวงตาแดงก่ำจนดูน่ากลัว ”ไอ้อัญ” ทำให้เขาแค้นแทบกระอัก สั่งลูกน้องที่หนีรอดมาด้วยกันตามเก็บอัญมาให้เร็วที่สุด ยิ่งรักก็ยิ่งแค้น อธิคมสั่งเก็บแม้กระทั่งนางอุบลก็ไม่เว้น เพื่อให้อัญมาเจ็บปวดมากที่สุด

อัญมาตื่นขึ้นมาด้วยอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาว นึกขึ้นได้ว่าลืมนำยาของโรงพยาบาลมาด้วย ขวัญอนงค์อุทานอย่างตกใจที่เข้ามาเห็นภาพที่อัญมากำลังต่อสู้กับความทรมานแทบขาดใจ ภควัตโผเข้าประคองพาอัญมาไปในห้องน้ำแล้วเปิดฝักบัวรดร่างงอก่องอขิงนั้น แววตาขอความช่วยเหลือของอัญมาทำให้ภควัตกระชับกอดอัญมาด้วยความสงสารสุดหัวใจ ขวัญอนงค์มองภาพตรงหน้าก็ตระหนักถึงความรู้สึกของพี่ชาย เธอเบือนหน้าหนีด้วยความสมเพชระคนหวั่นใจ ผู้หญิงคนนั้นติดยา ขวัญอนงค์นึกวิตกอย่างบอกไม่ถูก

ภาพข่าวที่เสนอภาพพระเพลิงที่โหมกระหน่ำเผาชุมชนทำให้อัญมาหน้าซีดเผือด มีทั้งผู้เสียชีวิตและสิ้นเนื้อประดาตัว นายวินิจและอธิคมยังหนีรอดไปได้ทุกสิ่งยังไม่จบจนกว่าเธอหรือสองคนนั่นฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจะตายกันไปข้างหนึ่ง

คุณหญิงวรจันทร์ตกใจเมื่อขวัญอนงค์นำความมาบอกมารดา ว่าภควัตมีแฟนเป็นผู้หญิงติดยา และเมื่ออัญมานั่งอยู่เบื้องหน้า คุณหญิงจึงพูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่าไม่ยินยอมและไม่สนับสนุนให้อัญมาและอธิคมคบกันเด็ดขา

แกลลอรีGallery คีตโลกา