พุทธศาสนสุภาษิต

		พุทธศาสนสุภาษิต ตุลาคม 2550 พุทธศาสนสุภาษิต คำอ่าน คำแปล อิจฺฉา นรํ ปริกสฺสติ อิดฉา นะรัง ปะริกัดสะติิ ความอยาก ย่อมชักพาคนไปต่างๆ กาเมหิ โลกมฺหิ นตถิ ติตฺติ กาเมหิ โลกัมหิ นัดถิ ติด-ติ ความเพียงพอด้วยความอยาก ไม่มีในโลก ลทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ ลัทโธ ธัมมัง นะ ปัดสะติ ผู้ละโมบโลภมาก ย่อมมองไม่เห็นธรรม อิจฺฉา หิ อนนฺตโคจรา อิดฉา หิ อนันตะโคจะรา ความอยากได้ ไม่มีที่จบสิ้นเลย ภยมนฺตรโต ชาตํ นาวพุชฺฌติ ภะยะมันตะระโต ชาตัง นาวะพุดชะติ คนที่โกรธ ย่อมไม่รู้ว่าความโกรธ เป็นภัยที่เกิดขึ้นภายใน กุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ กุดโท ธัมมัง นะ ปัดสะติ ผู้ที่โกรธ มักมองไม่เห็นธรรม โกธโน ทุพฺพณฺโณ โหติ โกธะโน ทุบพันโน โหติ คนมักโกรธ มีผิวพรรณไม่ผ่องใส โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ โกธัง คัดตะวา สุขัง เสติ กำจัดความโกรธได้ ย่อมอยู่เป็นสุข สุภาสิตา จ ยา วาจา สุภาสิตา จะ ยา วาจา การพูดดี เป็นอุดมมงคล สจฺจํ เว อมตา วาจา สัจจัง เว อะมะตา วาจา คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย สติ โลกสฺมิ ชาคโร สติ โลกัดสะมิ ชาคะโร สติ ทำให้ตื่นตัวอยู่เสมอ สติมโต สทา ภทฺทํ สติมะโต สะทา พัดทัง มีสติ ย่อมมีโชคอยู่เสมอ สีลํ อาภรณํ เสฎฺฐํ สีลัง อาภะระนัง เสดถัง ศีล คืออาภรณ์อันประเสริฐ สีลํ กวจมพฺภุตํ สีลัง กะวะจะมับภุตัง ศีล คือเกราะคุ้มกันอย่างอัศจรรย์ น ทีฆามายุ ลภเต ธเนน นะ ทีคามายุ ละภะเต ธะเนนะ เงิน ซื้ออายุ ให้ยืนยาว ไม่ได้ น วิตฺเตน ชรํ วหนฺติ นะ วิดเตนะ ชะรัง วะหันติ ทรัพย์สมบัติ ซื้อความแก่ไม่ได้ สพฺพํ น กลยาณํ วาปิ ปาปกํ สับพัง นะ กัลยาณัง วาปิ ปาปะกัง ไม่มีสิ่งใด ดีทั้งหมดหรือเสียไปทั้งหมด อวิชฺชา ปรมํ มลํ อะวิดชา ปะระมัง มะลัง ความไม่รู้ เป็นมลทินที่สุด ทนฺโต เสฎฺโฐ มนุสฺเสสุ ทันโต เสดโถ มะนุดเสสุ ผู้ที่ฝึกตนแล้ว ประสริฐที่สุด ปญฺญาชีวี ชีวิตมาหุ เสฎฺฐํ ปันยาชีวี ชีวิตะมาหุ เสดถัง ชีวิตที่อยู่ด้วยปัญญา ประเสริฐที่สุด ปญฺญา ว ธเนน เสยฺโย ปันยา วะ ทะเนนะ เสยโย มีปัญญา ประเสริฐกว่ามีทรัพย์ วรสฺส ทาตา วรลาภี โหติ วะรัดสะ ทาตา วะระลาภี โห-ติ ให้สิ่งดี ย่อมได้รับสิ่งดี ททมาโน ปิโย โหติ ทะทะมาโน ปิโย โหติ ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก ทานญฺจ สงฺคหา โลเก ทานันจะ สังคะหา โลเก การให้ คือเครื่องยึดเหนี่ยวใจคน ททํ มิตฺตานิ คนฺถติ ทะทัง มิดตานิ คันถะติ ผู้ให้ ย่อมผูกมิตรไว้ได้ เปยฺยวชฺชญฺจ สงฺคหา เปยยะวัดชันจะ สังคะหา คำพูดดี คือเครื่องยึดเหนี่ยวใจคน น ปรํ อตฺตานํ วิหึสติ นะ ปะรัง อัดตานัง วิหิงสะติ ผู้มีศีล ย่อมไม่เบียดเบียนคนอื่น และแม้ตนเอง สติ สพฺพตฺถ ปตฺถิยา สติ สับพัดถะ ปัดถิยา สติ จำเป็นต้องใช้ในทุกๆ ที่ สติ เตสํ นิวารณํ สะติ เตสัง นิวาระนัง มีสติ ป้องกันเหตุร้ายได้ มหตฺตปตฺโตปิ นิวาตวุตฺติ มะหัดตะปัดโตปิ นิวาตะวุดติ แม้เป็นคนใหญ่โต ก็ควรถ่อมตน สพฺภิ กุพฺเพถ สนฺถวํ สับพิ กุบเพถะ สันถะวัง ควรผูกไมตรีกับคนดี Top