พุทธศาสนสุภาษิต

		พุทธศาสนสุภาษิต พฤศจิกายน 2550 พุทธศาสนสุภาษิต คำอ่าน คำแปล ราชา รฎฺฐสฺส ปญฺญาณํ ราชา รัดทัดสะ ปันยานัง พระราชา ทรงเป็นศรีสง่าแห่งแผ่นดิน ราชาโน ปชํ รกฺขนฺตุ สพฺพทา ราชาโน ปะชัง รักขันตุ สับพะทา พระราชา ทรงปกป้องรักษาปวงประชาให้ปลอดภัยทุกเมื่อ อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา อัดตานัง ทะมะยันติ ปันฑิตา ผู้เป็นบัณฑิต ย่อมฝึกตน ทนฺโต เสฎฺโฐ มนุสฺเสสุ ทันโต เสดโถ มะนุดเสสุ ผู้ที่ฝึกตนได้ เป็นผู้ที่ประเสริฐ อตฺตนา โจทยตฺตานํ อัดตะนา โจทะยัดตานัง จงเตือนตน ด้วยตนเอง สุทนฺโต วต ทเมถ สุทันโต วะตะ ทะเมถะ เมื่อฝึกตนได้แล้ว จึงฝึกคนอื่น อตฺตา สุทนฺโต ปุริสสฺส โชติ อัดตา สุทันโต ปุริสัดสะ โช-ติ ตนที่ฝึกดีแล้ว คือความรุ่งเรืองของคน อตฺถํ คณฺหาติ ปณฺฑิโต อัดถัง คันหาติ ปันฑิโต บัณฑิต ย่อมถือเอาแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ รักเขยยะ นัง สุรักขิตัง ควรรักษาตนไว้ให้ดี อตฺตานํ อติมญฺญสิ อัดตานัง อะติมันยะสิ ไม่ควรดูหมิ่นตนเอง กุสโล ว ชหาติ ปาปกํ กุสะโล วะ ชะหาติ ปาปะกัง คนฉลาดพึงละเว้นจากสิ่งชั่ว กลฺยาณการี กลฺยาณํ กัลยาณะการี กัลยาณัง ทำดี ย่อมได้ดี ปาปการี จ ปาปกํ ปาปะการี จะ ปาปะกัง ทำชั่ว ได้ชั่ว ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ ลภเต ผลํ ยาทิสัง วะปะเต พีชัง ตาทิสัง ละภะเต ผะลัง หว่านพืชเช่นไร ก็ย่อมได้ผลเช่นนั้น อปฺมาเทน สมฺปาเทถ อับปะมาเทนะ สัมปาเทถะ จงทำประโยชน์ให้สำเร็จด้วยความไม่ประมาท กาลญฺจ ญตฺวาน ตถาวิธสฺส กาลันจะ ยัดตะวานะ ตะถาวิทัดสะ คนฉลาด ควรรู้จักเวลาควร ไม่ควร ปุริสกิจฺจานิ น ปจฺฉานุตปฺปติ ปุริสะกิดจานิ นะ ปัดฉานุตัปปะติ เมื่อทำหน้าที่สมบูรณ์แล้ว ไม่ควรร้อนใจในภายหลัง ปฏิกจฺเจว กยิรา หิตมตฺตโน ปะติกัดเจวะ กะยิรา หิตะมัดตะโน รู้ว่าอะไรเป็นประโยชน์ ก็ควรรีบทำ ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน ทุนละโภ อังคะสัมปันโน คนมีคุณสมบัติดีพร้อมทุกอย่าง หาได้ยาก โย เว กตญฺญูกตเวทิ ธีโร โย เว กตัญญูกะตะเวทิ ทีโร คนฉลาดที่กตัญญูกตเวที ท่านเรียกว่าสัตบุรุษ ทุกขิตสฺส สกฺกจฺจ กโรติ ทุกขิตัดสะ สักกัดจะ กะโรติ คนฉลาดที่ทำกิจเพื่อผู้ตกทุกข์ ท่านเรียกว่าสัตบุรุษ ทุกฺเข สุขานิ วินฺทติ ทุกเข สุขานิ วินทะติ คนมีปัญญา ถึงคราวมีทุกข์ ก็ยังหาสุขได้ นตฺถิ ฌานํ อปญฺญสฺส นัดถิ ชานัง อะปันยัดสะ ผู้ไม่มีปัญญา ก็จะไม่มีการพินิจพิเคราะห์ หิเตสิโน จ ทุลฺลโภ ชโน หิเตสิโน จะ ทุนละโภ ชะโน ผู้ที่ชอบบำเพ็ญประโยชน์ หาได้ยาก น คุยฺหสฺส ปสตฺถมาวิกมฺมํ นะ คุยหัดสะ ปะสัดถะมาวิกัมมัง บัณฑิตไม่สรรเสริญการเปิดเผยความลับ อนิปฺผนฺนตาย สเหยฺย ธีโร อะนิปผันนะตายะ สะเหยยะ ธีโร เมื่อทำงานยังไม่เสร็จ คนฉลาดย่อมอดกลั้นไว้ กตานิ ปุญญานิ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ กะตานิ ปุนยานิ มิดตัง สัมปะรายิกัง ความดีที่ทำไว้ จะเป็นมิตรติดตามตัวไปเบื้องหน้า เอวํ มิตฺตวตํ อตฺถา ปทกฺขิณา เอวัง มิดตะวะตัง อัดถา ปะทักขินา ผู้มีมิตรพรั่งพร้อม ย่อมทำประโยชน์สำเร็จโดยง่าย สาธุ สมฺพหุลา ญาตี สาทุ สัมพะหุลา ยาตี มีญาติมาก ย่อมเป็นการดี ยถา ภุตฺตญฺจ พฺยาหร ยะถา พุดตันจะ พะยาหะระ จงทำงานให้สมกับอาหารที่บริโภค Top