| พุทธศาสนสุภาษิต |
คำอ่าน |
คำแปล |
| อนิพฺพินฺทิยการิสฺส สมฺมตฺโถ วิปจฺจติ |
อะนิบพินทิยะการิดสะ สัมมัดโถ วิปัจจะติ |
ทำเรื่อยไป ไม่ท้อถอย ผลที่ประสงค์จะสำเร็จสมหมาย |
| วายมสฺสุ สกิจฺเจสุ |
วายะมัดสุ สะกิดเจสุ |
จงพากเพียรในหน้าที่ของตน |
| วิริเยน ทุกฺขมจฺเติ |
วิริเยนะ ทุกขะมัดเจติ |
คนล่วงทุกข์ได้ เพราะความเพียร |
| วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา อจฺเจนฺติ |
วิดสัดถะกัมมันเต อัดถา อัดเจนติ |
ผู้ที่ละทิ้งหน้าที่ ประโยชน์ก็ย่อมสูญเสีย |
| ราชา รฏฺฐสฺส ปญฺญาณํ |
ราชา รัดทัดสะ ปันยานัง |
พระราชา ทรงเป็นศรีสง่าของแผ่นดิน |
| กาลคตญฺจ น หาเปติ อตฺถํิ |
กาละคะตันจะ นะ หาเปติ อัดถัง |
คนขยัน ย่อมไม่ให้ประโยชน์ที่มาถึง
แล้วผ่านไปเสียเปล่า |
| วายเมเถว ปุริโส |
วายะเมเถวะ ปุริโส |
เกิดเป็นคน ควรพยายามเรื่อยไป |
| อาสํ น ฉินฺเทยฺย สุขาคมาย |
อาสัง นะ ฉินเทยยะ สุขาคะมายะ |
เมื่อต้องการความสุข ไม่พึงสิ้นหวัง |
| อาสึเสเถว ปุริโส |
อาสิงเสเถวะ ปุริโส |
เป็นคน ควรหวังเรื่อยไป |
| น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโต |
นะ นิบพินเทยยะ ปัณฑิโต |
บัณฑิตไม่ควรท้อแท้ |
| สุทฺธิ อสุทฺธิ ปจฺจตฺตํ |
สุดทิ อะสุดทิ ปัดจัดตัง |
ความบริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์
เป็นของเฉพาะตน |
| นาญฺโญ อญฺญํ วิโสธเย |
นานโย อันยัง วิโสทะเย |
คนอื่นจะทำคนอื่นให้บริสุทธิ์ ไม่ได้ |
| ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย |
ธัมเมนะ วิดตะเมเสยยะ |
พึงแสวงหาทรัพย์โดยทางชอบธรรม |
| ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน |
ทุลละโภ อังคะสัมปันโน |
คนที่ดีพร้อมทุกอย่าง หาได้ยาก |
| ปจฺเจกจิตฺตา ปุถู สพฺพสตฺตา |
ปัจเจกะจิดตา ปุถู สับพะสัดตา |
ต่างคน ก็ต่างจิตต่างใจ |
| นานาทิฏฺฐิเก นานยิสฺสสิ เต |
นานาทิดฐิเก นานะยิดสะสิ เต |
ต่างคนต่างความเห็น จะให้คิดเห็นเหมือนกันหมด ไม่ได้ |
| โยนิโส วิจิเน ธมฺมํ |
โยนิโส วิจิเน ธัมมัง |
พึงวินิจฉัยเรื่องราว ตลอดให้ถึงต้นตอ |
| ทินฺนํ สุขผลํ โหติ |
ทินนัง สุขะผะลัง โห-ติ |
ผลของทาน คือความสุข |
| สุโข พุทธานํ อุปฺปาโท |
สุโข พุทธานัง อุปปาโท |
การเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า ให้เกิดสุข |
| ปาปานํ อกรณํ สุขํ |
ปาปานัง อะกะระณัง สุขัง |
การไม่ทำชั่ว ให้เกิดความสุข |
| ภทฺโท สปฺปุริเสหิ สงฺคโม |
พัดโท สับปุริเสหิ สังคะโม |
คบหาคนดี ย่อมมีแต่ความเจริญ |
| เสฏฺฐมุปคมญฺจ อุเทติ ขิปฺปํ |
เสดถะมุปะคะมันจะ อุเทติ ขิปปัง |
คบคนดี ตนเองก็ดีขึ้นทันที |
| อโมฆํ ทิวาสํ กยิรา |
อะโมคัง ทิวาสัง กะยิรา |
ไม่ควรให้แต่ละวันผ่านไปเปล่า |
| อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ |
อัดเชวะ กิดจะมาตับปัง |
พึงเพียรพยายาม เสียตั้งแต่วันนี้ |
| กตญฺจ สุกตํ เสยฺโย |
กะตันจะ สุกะตัง เสยโย |
การทำความดี ย่อมดีกว่า |
| ททมาโน ปิโย โหติ |
ทะทะมาโน ปิโย โห-ติ |
ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก |
| อนฺนโท พลโท โหติ |
อันนะโท พะละโท โห-ติ |
ผู้ให้อาหาร ชื่อว่าให้กำลัง |
| วิเจยฺยทานํ สุคตปฺปสตฺถํ |
วิเจยยะทานัง สุคะตัปปะสัดถัง |
การพิจารณาแล้วให้ พระศาสดาทรงสรรเสริญ |
| ปญฺญํ นปฺปมชฺเชยฺย |
ปันยัง นัปปะมัดเชยยะ |
ไม่พึงละเลย การใช้ปัญญา |
| สนฺตุฏฐีปรมํ ธนํ |
สันตุดถี ปะระมัง ทะนัง |
ความรู้จักพอ เป็นทรัพย์อย่างยิ่ง |
| ปมาทา ชายเต ขโย |
ปะมาทา ชายะเต ขะโย |
ความเสื่อม มักเกิดจากการประมาท |