พุทธศาสนสุภาษิต

		พุทธศาสนสุภาษิต มกราคม 2551 พุทธศาสนสุภาษิต คำอ่าน คำแปล สจิตฺตปริโยทปนํ สะจิดตะ ปะริโยทะปะนัง พึงชำระจิตใจ ให้บริสุทธิ์ผ่องใส จิตฺตํ คุตฺตํ สุขาวหํ จิตตัง คุดตัง สุขาวะหัง จิตใจที่คุ้มครองดีแล้ว นำสุขมาให้ หทยสฺส สทิสี วาจา หะทะยัดสะ สะทิสี วาจา คนดี วาจาเป็นเช่นเดียวกับใจ กมฺมุนา โหติ พฺราหฺมโณ กัมมุนา โห-ติ พราหมะโณ คนดี ย่อมดี ด้วยการกระทำ ภทฺโท สปฺปุริเสหิ สงฺคโม พัดโท สับปุริเสหิ สังคะโม คบคนดี มีแต่ความเจริญ อตฺถิสุขํ ภเวยฺย อัดถิสุขัง ภะเวยยะ พึงเป็นผู้มีสุข จากการมีทรัพย์ โภคสุขํ ภเวยฺย โภคะสุขัง ภะเวยยะ พึงเป็นผู้มีสุข จากการใช้จ่ายทรัพย์ แต่พอดี อนณสุขํ ภเวยฺย อะนะณะสุขัง ภะเวยยะ พึงเป็นผู้มีสุข จากการไม่เป็นหนี้ สมชีวิตา โหติ สะมะชีวิตา โห-ติ การเป็นอยู่แต่พอดี มีแต่ประโยชน์ อนวชฺชสุขํ ภเวยฺย อะนะวัดชะสุขัง ภะเวยยะ พึงเป็นผู้มีสุข จากการประพฤติดี ธมฺมจารี สุขํ เสติ ธัมมะจารี สุขัง เสติ ผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุข สุสฺสูสา สุตวฑฺฒนี สุดสูสา สุตะวัดทะนี การใฝ่ใจศึกษา คือเครื่องพัฒนาความรู้ สุตธนญฺจ โหติ สุตะทะนันจะ โห-ติ ความคงแก่เรียน เป็นทรัพย์อันประเสริฐ ปญฺญาย มคฺคํ อลโส วินฺทติ ปันยายะ มักคัง อะละโส วินทะติ ผู้ไม่เกียจคร้าน ย่อมประสบหนทางแห่งปัญญา อุฏฺฐานสมฺปทา โหติ อุดถานะสัมปะทา โห-ติ ความขยันหมั่นเพียร มีแต่ประโยชน์ ปิโย จ ครุ ภาวนีโย ปิโย จะ คะรุ ภาวะนีโย การเป็นที่รักและที่เคารพ เป็นคุณธรรมของครู พหูนํ ปณฺฑิโต ชีเว พะหูนัง ปันฑิโต ชีเว บัณฑิต มีชีวิตอยู่ เพื่อหมู่ชน จเช มตฺตาสุขํ ธีโร จะเช มัตตาสุขัง ธีโร ผู้กล้า สละสุขเล็กน้อย เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม สีลธนํ โหติ สีละทะนัง โห-ติ มีศีล คือมีทรัพย์อันประเสริฐ หิรีธนํ โหติ หิรีทะนัง โห-ติ ความละอายใจต่อบาป เป็นทรัพย์อันประเสริฐ โอตฺตปฺปิยํ ธนํ โหติ โอดตัปปิยัง ทะนัง โห-ติ ความเกรงกลัวต่อบาป เป็นทรัพย์อันประเสริฐ จาโค จ ธนํ โหติ จาโค จะ ทะนัง โห-ติ การเสียสละ เป็นทรัพย์อันประเสริฐ ปญฺญา ธนํ โหติ ปันยา ทะนัง โห-ติ ความรอบรู้ เป็นทรัพย์อันประเสริฐ สทฺธาธนํ โหติ สัดทาทะนัง โหติ ศรัทธา เป็นทรัพย์อันประเสริฐ ททํ มิตฺตานิ คนฺถติ ทะทัง มิตตานิ คันถะติ ผู้ให้ ย่อมผูกมิตรไมตรีไว้ได้ อารกฺขสมฺปทา โหติ อารักขะสัมปะทา โห-ติ การรู้จักรักษา มีแต่เกิดประโยชน์ กลฺยาณมิตฺตตา โหติ กันละยานะมิดตะตา โห-ติ การคบคนดีเป็นมิตร มีแต่เกิดประโยชน์ ภช สาธุสมาคมํ ภะชะ สาธุสะมาคะมัง พึงคบหากับบัณฑิต กร ปุญญมโหรตฺตํ กะระ ปุนยะมะโหรัดตัง ควรทำแต่ความดี ให้เป็นนิจ รกฺเขยฺย สาธุ ลวณํ โลณตํ ยถา รักเขยยะ สาทุง ละวะนัง โลนะตัง ยะถา พึงรักษาความดี เหมือนเกลือรักษาความเค็ม กิจฺจกโร สิยา นโร จ มชฺเช กิดจะกะโร สิยา นะโร จะ มัดเช ทุกคนควรทำหน้าที่ของตนและไม่ควรประมาท Top