พุทธศาสนสุภาษิต

		พุทธศาสนสุภาษิต สิงหาคม 2550 พุทธศาสนสุภาษิต คำอ่าน คำแปล วายมสฺสุ สกิจฺเจสุ วายะมัดสุ สะกิดเจสุ จงพยายามในหน้าที่ของตน ปฏิรูปการี วินฺทเต ธนํ ปฏิรูปะการี วินทะเต ธะนัง ผู้ทำงานเหมาะสม ย่อมหาทรัพย์ได้ ธุรวา วินฺทเต ธนํ ธุระวา วินทะเต ธะนัง ผู้ขยัน หมั่นทำธุระ ย่อมหาทรัพย์ได้ อนุมชฺฌํ สมาจเร อะนุมัดชัง สมาจะเร พึงประพฤติตน ให้พอเหมาะพอดี สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ สะกัมมุนา โห-ติ ผะลูปะปัดติ ผลจะสำเร็จมีได้ ด้วยการกระทำของตน สํวเร วิวรานิ จ สังวะเร วิวะรานิ จะ พึงระวังตน มิให้เสื่อมเสีย อนิพฺพินฺทิยการิสฺส วิปจฺจติ อะนิบพินทิยะการิดสะ วิปัดจะติ ทำเรื่อยไป ไม่ท้อถอย ย่อมสำเร็จสมหมาย อุฏฺฐาตา อปฺปมตฺโต วิธานวา อุดถาตา อับปะมัดโต วิทานะวา ขยัน ไม่ประมาทและฉลาดการจัดการ ย่อมรักษาทรัพย์ให้คงอยู่และเพิ่มพูน สมํ กปฺเปติ ชีวิตํ สะมัง กับเปติ ชีวิตัง ดำรงชีพแต่พอดี ย่อมรักษา ทรัพย์ให้คงอยู่และเพิ่มพูน โย จ ปุตฺตานมสฺสโว โย จะ ปุตตานะมัสสะโว บุตรที่เชื่อฟังบิดามารดา เป็นบุตรที่ประเสริฐ สุขา มตฺเตยฺยตา โลเก สุขา มัตเตยยะตา โลเก ปฏิบัติดีต่อมารดา เป็นความสุขในโลก พรหมาติ มาตาปิตโร พรหมาติ มาตาปิตะโร มารดา บิดา คือพรหมองค์แรกของบุตร ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร ปุบพาจะริยาติ วุดจะเร มารดาบิดา ท่านเรียกว่าเป็นครูคนแรก โยนิโสสํวิธาเนน สุขํ ปปฺโปติ โยนิโสสังวิทาเนนะ สุขัง ปับโป-ติ ทำงานด้วยการจัดการที่ฉลาด ย่อมประสบสุข นิปฺผนฺนโสภิโน อตฺถา นิบผันนะโสภิโน อัดถา ประโยชน์จะงดงาม ก็เมื่อทำสำเร็จแล้ว สนาถา วิหรถ มา อนาถา สะนาถา วิหะระติ มา อะนาถา จงอยู่อย่างมีหลักยึดเหนี่ยวใจ อย่าเป็นคนไร้ที่พึ่ง จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ จิตตัดสะ ทะมะโถ สาธุ การฝึกจิตให้เกิดผลดี นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา นิดชัดติพะลา ปันทิตา ผู้เป็นบัณฑิต ย่อมไตร่ตรองโดยพินิจพิจารณา สพฺพํ อิสฺสริยํ สุขํ สับพัง อิดสะริยัง สุขัง อิสรภาพ คือความสุข มนฺตีสุ อกุตูหลํ มันตีสุ อะกุตูหะลัง เมื่อเกิดข่าวตื่นเต้น ย่อมต้องการคนหนักแน่น อตฺเถ ชาเต จ ปณฺฑิตํ อัดเถ ชาเต จะ ปันทิตัง เมื่อเกิดเรื่องราวลึกซึ้ง ย่อมต้องการบัณฑิต ทุกฺขํ คหปตํ สาธุ ทุกขัง คะหะปะตัง สาทุ ผู้ครองเรือน เป็นผู้ขยัน จึงจะดี อตฺถพฺยาปตฺติ อพฺยโถ อัดถะพะยาปัดติ อับพะยะโถ เมื่อถึงคราวสูญเสีย ไม่ควรหมดกำลังใจ อหาโส อตฺถลาเภสุ อะหาโส อัดถะลาเภสุ เมื่อสำเร็จผลสมประสงค์แล้ว ไม่ควรเหลิงลอย ภูตํ เสสํ ทยิตพฺพํ ภูตัง เสสัง ทะยิตับพัง ทุกชีวิต ควรเกื้อกูลกัน ทเทยฺย ปุริโส ทานํ ทะเทยยะ ปุริโส ทานัง เกิดเป็นคน ควรรู้จักให้ อปฺปํ วา ยทิวา พหุ อับปัง วา ยะทิวา พะหุง สิ่งของจะมากหรือน้อย ก็ควรแบ่งปัน สํวิภชฺชญฺจ โภชนํ สังวิพัดชันจะ โพชะนัง เมื่อมีโภคทรัพย์แล้วรู้จักแบ่งปัน เป็นการดี อนฺนโท พลโท โหติ อันนะโท พะละโท โหติ ผู้ให้อาหาร ชื่อว่าให้กำลัง วตฺถโท โหติ วณฺณโท วัดถะโท โห-ติ วันนะโท ผู้ให้ผ้านุ่งห่ม ชื่อว่าให้ผิวพรรณ ยานโท สุขโท โหติ ยานะโท สุขะโท โห-ติ ผู้ให้ยานพาหนะ ชื่อว่าให้ความสะดวก Top